پنجشنبه / ۲۸ آبان / ۱۴۰۵ Thursday / 19 November / 2026
×
جمعیت موش‌ها در زمین‌های کشاورزی استان و خسارات وارده به کشاورزان طی سال زراعی جاری رشد کم سابقه و در حد طغیان داشته است.
طغیان موش‌ در زمین‌های کشاورزی کرمانشاه / کشاورزان مبارزه را جدی بگیرند
  • کد نوشته: 3364
  • منبع: خبر گیاهپزشکی ایران
  • ۱۴۰۳-۱۲-۱۳
  • استاد دانشگاه و محقق بخش گیاه پزشکی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی کرمانشاه معتقد است که جمعیت موش‌ها در زمین‌های کشاورزی استان و خسارات وارده به کشاورزان طی سال زراعی جاری رشد کم سابقه و در حد طغیان داشته است.

    به گزارش ایرنا، خسارت موش‌ها به صورت کمی و کیفی روی گیاهان، محصولات تولیدی در مزارع و باغات، تاسیسات و تجهیزات کشاورزی و نیز ایجاد خطر از نظر بهداشتی برای جوامع انسانی به ویژه در مناطق روستایی است که از ابتدای پاییز آغاز و طی چند ماه اخیر در استان کرمانشاه به شکل کم سابقه ای افزایش یافت.

    یکی از محققان بخش گیاه پزشکی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان کرمانشاه و از صاحب نظران رشته مدیریت آفات در گفت و گو با خبرنگار ایرنا اظهار کرد: برای طغیان موش در مزارع استان دلایل زیادی برای آن وجود دارد و دلیل اصلی آن ضعف برنامه ریزی اصولی برای کنترل آفت است.

    دکتر سید مهدی محجوب با بیان اینکه موش یک آفت عمومی محسوب می شود و مقابله با این چنین آفتی نیاز به یک برنامه ریزی منسجم دارد افزود: در کنار ضعف برنامه ریزی و ناکافی بودن اعتبار لازم برای مقابله با آن متاسفانه در سطح کشور هنوز آماری با عنوان سطح مبارزه با موش نیز وجود ندارد.

    وی یادآور شد: امسال علاوه بر افزایش این آفت از نظر گونه نیز بی سابقه بوده به طوری که مهمترین گونه طغیانی در مزارع و باغات ما موش مغان است که امسال به غیر از این گونه، سه گونه از مریون نیز جزو گروه های طغیانی بوده است.

    محجوب، اظهار نظرهایی در مورد اینکه این گونه های جدید از خارج از استان و حتی از خارج از کشور وارد استان شده را کاملا غیرکارشناسی عنوان کرد و گفت: این گونه ها جزو گونه های بومی استان به شمار می روند که از قبل هم وجود داشتند ولی چون به تعداد اندک بودند زیاد مهم نبودند ولی هم اکنون به دلیل آنکه این گونه ها نیز تعدادشان افزایش و به مرحله طغیان رسیده است همگی تصور می کنند که گونه های جدیدی هستند که قبلا در استان وجود نداشت.

    این استاد دانشگاه معتقد است: در هر هکتار از مناطق آلوده هم اکنون بیش از هفت تا هشت هزار سوراخ موش وجود دارد که در هر لانه موش مغان حدود ۱۵ تا ۲۰ موش زندگی می کند از اینرو وقتی که می گوییم در هر هکتار به عنوان مثال پنج هزار سوراخ وجود دارد یعنی در هر هکتار حدود ۱۰۰ هزار موش زیست می کند.

    وی در مورد علل افزایش موش ها در سال جاری ادامه داد: یکی از علل آن نبود سرمای شدید، کمبود بارندگی به ویژه در فصل پاییز و یکی از مهمترین آنها فقدان برنامه ریزی است.

    وی با بیان اینکه موش ها علاوه بر خشکاندن گیاهان مزارع، با ایجاد تونل های تو درتوی زیرزمینی، عاملی مخرب برای زمین های کشاورزی نیز محسوب می شود افزود: در سال هایی که زمستان سردی دارد، یخاب زمستانی بیشتر این جوندگان را از بین برده و یا جمعیت آنها را به کمترین می رساند، اما زمستان های ملایم، طغیان جمعیت جوندگان زیانبار بخصوص موش ها را به دنبال دارد.

    محجوب ادامه داد: موش یک آفت عمومی است و دستگاه مربوطه موظف است با آن مبارزه کند ولی برای این مبارزه یک شبکه منسجم وجود ندارد و زمان مناسب برای مبارزه رعایت نمی شود، بهترین زمان برای مبارزه با موش ( اوایل پاییز و اوایل بهار ) که متاسفانه در این زمان ها کمترین مبارزه با آن انجام می شود.

    وی تاکید کرد: بهترین و کاربردی ترین روش مبارزه در چنین شرایطی برای مقابله با این آفت، مبارزه شیمیایی است که با سموم انجام می شود و متاسفانه بیشتر سموم موجود در بازار وارداتی است که ۹۰ درصد آنها تقلبی و اثر چندانی ندارد.

    این محقق حوزه جوندگان استان کرمانشاه یادآور شد: همین الان هم برای مبارزه با این آفت دیر نشده است به شرط آنکه یک عزم جدی برای یک مبارزه اصولی وجود داشته باشد و بجای آنکه تنها روی کاغذ بیاوریم باید به صورت عملی انجام دهیم.

    خبرهای مرتبط
    راهکار مقابله با تنش آبی و فرونشست زمین
    ممنوعیت کشت برنج در دشت‌های شرق کرمانشاه:

    راهکار مقابله با تنش آبی و فرونشست زمین

    کنترل جوندگان (موش) در سال زراعی ۱۴۰۴-۱۴۰۳
    اطلاعيه جهاد کشاورزی اردبیل:

    کنترل جوندگان (موش) در سال زراعی ۱۴۰۴-۱۴۰۳

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *